inloggen clienten

Zoeken

@JackJasperse:

Tip van de dag

volg ons op twitter
dagtip archief

Nieuwsbrief

Schrijf u in voor de nieuwsbrief van Jasperse Praktijkencentrum door het onderstaande formulier in te vullen.

verzenden

Ik ben er een betere arts door geworden!

Simon (48) is getrouwd en heeft 4 kinderen waarvan de jongste (14) nog thuis woont. Hij is arts in een maatschap en maakt werkweken van soms wel 70 tot 80 uur. Om te ontspannen en in conditie te blijven springt hij regelmatig op de racefiets of de mountainbike. Gereserveerd, maar stiekum ook verwachtingsvol, stapte ik binnen bij kinesioloog Christine Breidenbach. Ik moest gaan liggen en kreeg allerlei buisjes met stofjes op mijn buik. Ze ging testen op welke stoffen ik overgevoelig reageerde. Dat deed ze door de spierkracht in mijn arm en hand te meten. Bij sommige stofjes was er een duidelijke reactie: de kracht en weerstand namen af, ik werd zwak en krachteloos. 

Christine vond een allergie voor huisdieren, appels , pollen en coniferen. Ook bleek ik vitamine C onvoldoende op te nemen, waarschijnlijk vanwege onderliggende allergieen vanaf mijn jeugd. Verder testte ze een overdreven stressreactie zoals die gebruikelijk is bij lang bestaande allergieen en een verminderde darmfunctie. 

Eerder had ik al eens bloed laten onderzoeken en daaruit bleek voor welke stoffen mijn lichaam genetische gevoeligheden vertoonde. Christine vond er nog veel meer en ook de kruisreacties. Bovendien gaf ze de luxerende factoren op zowel omgeving als psyche aan.

Ze behandelde me met NAET-therapie (Nambudripad's Allergy Elimination Technique). In een aantal sessies kwamen telkens enkele overgevoeligheden aan bod en mocht dan 24 tot 36 uur nadien niet met het betreffende stofje in aanraking komen. Dat was wel eens lastig met voeding of de buitenlucht (pollen). Dan moest ik met een mondkapje op naar buiten en kon ik geen spreekuur draaien omdat ik contact met mensen moest vermijden. De eerste keren kreeg ik 's avonds ook flinke koorts en voelde mij 'grieperig', meestal zo'n 12 tot 16 uur na de behandeling. Gaandeweg de NAET therapie namen die reacites echter af. Ze ging me toen orthomoleculaire voedingsadviezen erbij geven. Die zorgden ervoor dat vitamines en andere voedingsstoffen weer door mijn lichaam werden opgenomen. Gevolg? Ik ging me steeds energieker en stabieler voelen. Maar, als medisch wetenschapper wil je natuurlijk toch bewijzen zien, concrete cijfers en feiten. Dus besloot ik na enkele behandelingen een bloedtest te doen. Wat bleek, mijn bloedwaardes waren aanzienlijk verbeterd en de waardes voor allergiereacties waren gedaald! Ik was verbaasd.

Na enkele behandelingen legde Christine feilloos ook mijn psychische gevoeligheden bloot. Nota bene voor ik zelf een woord had gezegd. Het leek alsof mijn lijf uit zichzelf reageerde, vanuit mijn onderbewustzijn? Zelfs gevoeligheden uit mijn opvoeding kwamen los. Ik kon het niet sturen. Zaken die in het verleden gepasseerd waren haalde zij haarscherp naar boven en "dat afval zette zij dan", zoals ze het uitdrukte, "aan de weg". Ik voelde me steviger verankerd. We vergeten het zo makkelijk, lichaam en geest reageren op elkaar en hun zelfgenezend vermogen is enorm. Maar dat juist ik als arts dat aan den lijve zou ervaren! Blijkbaar raakt de kinesiologie precies de plaatsen in onze hersenen die de juiste stofjes afgeven voor genezing, een andere verklaring heb ik er niet voor! Ik was onder de indruk.

Het ging steeds beter met me. Medicijnen zijn ondertussen niet meer nodig, een puffer evenmin. En fietsen, dat kan ik weer volop. Ik voel me gezonder en gelukkiger dan ooit. Af en toe, wanneer ik toch weer even wankel, ga ik terug voor een onderhoudsbeurt, zo'n 2 a 3 keer per jaar. Want eerlijk is eerlijk, de gevoelige plekken blijven gevoelig en hebben de onhebbelijke gewoonte op te spelen bij druk en stress. 

Een poosje terug ging mijn jongste dochter (14) met me mee. Ze had Pfeiffer en knapte maar niet op. Vaccin en virus bleken zich aan elkaar te hebben gehecht. Na twee behandelingen door Christine had ze weer kracht en energie en zette de genezing alsnog door.

In mijn praktijk wijs ik patienten nu vaker op de noodzakelijke energiebalans tussen lichaam en geest en vertel ze desgewenst over kinesiologie en andere behandelmethodes die Christine toepast. Mensen met langdurige allergieen zoals ikzelf bijvoorbeeld, met darmklachten, met een flinke burnout of met moeilijke psychische problemen. Veelen hebben er al baat bij gehad.

Het valt me trouwens op dat steeds meer collega-artsen de positieve resultaten zien van alternatieve geneeswijzen. In ieder geval ben ik er gezonder en sterker door geworden en begrijp ik mensen nu beter. En behalve dat ben ik er ook nog een beter arts door geworden."

Ik ben wars van zweverig gedoe, toch ben ik gegaan...

Tessa (39) is een moderne ondernemende vrouw. Ze is getrouwd, heeft drie kinderen waaronder een tweeling en runt haar eigen bedrijf, een stalhouderij. "Tijd voor hobby's heb ik niet, alhoewel, mijn werk is mijn hobby!" Eerst kreeg Tessa last van haar schouder, daarna van haar heup. "Fysiotherapie hielp wel, alleen maar tijdelijk, telkens kwamen mijn klachten terug. Ik was bang dat het misschien reuma was... Toevallig kwam ik via mijn bedrijf in contact met Jack Jasperse (chiropractor). Hij opperde dat het best iets anders kon zijn. Hij onderzocht mijn wervelkolom en mijn bewegingen en met een aantal sessies van druktechnieken en manipulaties wist hij de ontstekingen te verhelpen. Maar niet alleen dat, hij gaf me ook houdingsadviezen en hij stelde voor kinesiologie erbij te doen. Een multidisciplinaire aanpak, verrassend. Aan de andere kant ook weer niet, want hij zag meteen dat ik door mijn levensstijl niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal en emotioneel overbelast was. Eigenlijk wist ik dat zelf natuurlijk ook wel, maar voor je dat toegeeft. Daar ben ik veel te nuchter voor!

Bovendien vind ik van nature dat er veel moet kunnen, dat IK veel moet kunnen. De geboorte van de tweeling bijvoorbeeld, daar heb ik nauwelijks van kunnen genieten. Met mijn zoon ging het allemaal vrij makkelijk, maar met de tweeling erbij werd het lastig. Ik kon niet meer doen wat ik wilde, wat ik moest. Ze stonden me in de weg, zo voelde dat. Voor een perfectionist zoals ik, erg frustrerend. Ik was zo gespannen, overalert noemde Christine, de kinesioloog, het. Het was duidelijk, ik moest grenzen stellen, assertiever worden, nee zeggen. Ik had letterlijk en figuurlijk veel teveel hooi op mijn vork genomen. Maar kinesiologie, ik wist het niet, ik ben wars van zweverig gedoe. Toch ben ik gegaan, met al mijn scepsis. Terwijl ik op de behandeltafel lag, deed Christine drukoefeningen met mijn arm en raakte ze mijn acupunctuurpunten aan. Ze 'vroeg' van alles aan mijn lijf, zelf hoefde ik niets te vertellen. Na afloop was ik moe, duizelig en emotioneel en had ik buikpijn en een dikke keel. Nou, je weet dan in elk geval zeker dat er iets gebeurt...

In het begin ging ik wekelijks, nu alleen nog zodra 't me even teveel wordt. Dat voel ik dan aan mijn lichaam. Dan krijg ik pijn in mijn heup en hoofdpijn, ik herken de signalen. Maar ik ga ook wanneer ik behoefte heb, gewoon voor tussentijds onderhoud. De slijmbeursontstekingen zijn over en ik ben weer met beide benen op de grond, juist veel meer dan voordien. Ik snap nu ook meer van mijn eigen gedrag en gevoelens. Een van de meisjes kreeg problemen met haar ontlasting. Toen ze 4 was durfde ze nog altijd niet op de wc. Soms belde de juf van school dat ze met haar ogen zat te rollen. Ik heb haar meegenomen naar Jasperse. Jack manipuleerde haar nek en Christine behandelde haar met vingeroefeningen en spiertests; via mijn arm die ik op mijn dochter hield, want ze wilde niet dat Christine haar aanraakte. Na afloop zei Christine tegen mij dat ik moest proberen vaker met haar te knuffelen. Dat doe ik ook hoor, maar diezelfde avond al ging ze voor het eerst op de wc en sindsdien heeft ze het nooit meer in haar broek gedaan!"

Volgens mij ga je anders denken en doen

Suus (46) werkt als dietiste in een ziekenhuis. Ze heeft een man, een paard en een kat. Suus houdt van boetseren, schilderen, yoga en lezen. Ze heeft een druk, maar plezierig leven. Toch voelde Suus zich niet goed. "Ik zat niet lekker in mijn vel en ik had last van vervelende dingen van vroeger. Uiteindelijk ging ik naar een psycholoog. Daar kon ik praten en dat hielp. Ik leerde er met mijn problemen omgaan en kon mijn leven weer oppakken. Tot ik op een gegeven moment toch weer klachten kreeg, heftige zelfs. Ik kreeg vreselijke nachtmerries en ging slaapwandelen. Ook was ik vaak benauwd, had last van astmatische bronchitis. Toen ik tijdens een nachtelijke spooktocht een keer de kastdeuren uit hun sponning had getrokken... dacht ik, nu is het genoeg. Zo kan ik niet door gaan, zo wil ik niet door gaan.

Ik nam een goede vriendin in vertrouwen en zij vertelde me over kinesiologie. Ik wist niet zo goed wat ik ervan moest denken. Maar omdat praten alleen blijkbaar niet genoeg was voor mij, besloot ik om me te laten informeren. Want ondanks de psychologische gesprekken bleef er toch altijd iets hangen, alsof ik daar niet bij kon komen. Wat ik uit al die informatie begreep was, dat kinesiologie met behulp van spiertesten uitzoekt waar en waarom de balans in mijn lichaam verstoord is en die op een diepgaande en creatieve manier weer herstelt. Hoe, dat bleef onduidelijk, maar het sprak me aan, vooral dat diepgaande.

Na veel wikken en wegen trok ik de stoute schoenen aan en ben naar Jasperse Praktijkencentrum gegaan, naar kinesioloog Christine Breidenbach. Ik ben nu drie keer geweest en het gaat al stukken beter. Ik droom af en toe nog wel eens, maar de nachtmerries zijn over. Ook de benauwdheid is zo goed als weg. Ik ben verbaasd over de snelle effecten. De eerste behandeling was trouwens best heftig. Daarna was ik een dag of vier nogal zweverig in mijn hoofd en down. En mijn buik rommelde continue. Ik heb toen maar een beetje rustig aan gedaan en langzaam ebden die bijwerkingen weg. Ik wist toen in elk geval al meteen dat het wat met me deed. Wonderlijk hè, dat een paar ogenschijnlijk simpele aanrakingen van acupunctuurpunten dit allemaal tot gevolg hebben. Tja, wat Christine nou precies doet? Eigenlijk kan ik het niet goed uitleggen, ik onderga het en na een paar weken voel ik ineens dát het werkt.

Ik ben er nog niet helemaal, ik heb nog heel veel spanning in mijn lichaam. Zelfs mijn paard voelt dat, hij wordt er onrustig van. Dat doet ze trouwens ook, dieren behandelen. En in tegenstelling tot ons mensen, hebben zij geen suggestie... Christine is nu bezig om mijn lichaam uit de vlucht- en vechtstand te halen, zoals ze dat noemt. Zelf doe ik daar natuurlijk graag aan mee. Door te mediteren, met mijn paard naar buiten te gaan. Ik vind dat ik zelf ook verantwoordelijk ben, ongezond bezig zijn werkt immers tegen. Onbewust ga je volgens mij sowieso anders denken en doen door de kinesiologie. Word je gezonder en gelukkiger. Mijn doel? Ik wil minder moeten en minder last hebben van schuldgevoelens; meer ontspannen en meer genieten! Mijn man vindt het zonde van het geld. Voor hem is het waarschijnlijk te vaag, wat ik erover vertel. Maar ik doe het toch en met verbazingwekkend (snel) effect. Dat ziet hij ook."